طي چند هفته‌ي اخير شاهد خبرها، تحليل‌ها و نظريات كارشناسان در مورد ناكارآيي‌هاي حكومت حامد كرزي مي‌باشيم. اين ناكار آمدي در عرصه‌هاي سياست، امنيت،‌ اقتصاد، مبارزه با مواد مخدر، فساد اداري، نظام سازي، روابط خارجي، مديريت و ... مطرح مي‌گردد. از سوي ديگر شايعات نيز از رويكرد حاميان خارجي حكومت افغانستان در رسانه‌ها مطرح مي‌گردد، اين شايعات گاه در مرحله‌اي مي‌رسد كه بحث از جايگزيني و تغيير در ساختار حكومتي را نيز به همراه دارد.

سؤال اساسي اين است كه چرا كارشناسان و تحليل‌گران امور در كشور ما امروزها بيش از مردم عوام از سرچشمه‌ي شايعه سراب مي‌گردند. عده‌اي از آنها بدون درك از واقعيت‌هاي عيني و آگاهي از روند موجود سياسي به اظهار نظر پرداخته و سبب تشويش اذهان عمومي مي‌گردند.

رهبران احزاب سياسي و يا اعضاي برجسته‌ي آن نيز متأسفانه تحليل‌هاي خود را بر همين نوع افواهات و فاقد منبع درست استوار ساخته و در حالي كه هيچ راهكار مشخص براي بيرون رفت از وضع موجود ارايه نمي‌دارند. سخن از استعفا و يا جايگزيني مي‌زنند. اين تحليل‌ها كه سر منشأ از مقالات در نشريات غربي دارد،‌ امروز به عنوان يك سند معتبر و قابل قبول براي به اصطلاح كارشناسان كشور ما مطرح مي‌باشد. اين در حالي است كه بيشتر رسانه‌هاي غربي به نوعي با مافياي قدرت، مواد مخدر و سياست‌هاي نظام سلطه‌گره خورده و در همان راستا قلم مي‌زنند. متأسفانه امروز در جامعه‌ي ما از يك سو ترس و وحشت ناشي از تروريزم سايه افكنده و از سوي ديگر اظهارات غير مسؤولانه‌اي تعدادي از صاحب نظران امنيت رواني را از جامعه سلب كرده است.

با توجه به اينكه هم اكنون شاهد نارسايي‌هاي عمده در بخش‌هاي از جامعه مي‌باشيم. اما راه بيرون رفت جز در سايه‌ي اصلاحاتي آرام، تدريجي و توأم با راهكارهايي كه متناسب با ظرفيت‌هاي موجود مي‌باشد،‌ ميسور نمي‌باشد.

از همين رو هر نوع اظهارات كه فاقد طرح‌هاي اصولي، كارشناسانه جز كمك به ايجاد تشويش، نگراني‌هاي بيشتر و سلب امنيت رواني دست‌آورد ديگر را به همراه نخواهد داشت.

بنابراين ايجاب مي‌نمايد تا كارشناسان امور اول بايد بر اساس اطلاعات و منابع درست به طرح ديدگاه پرداخته و در كنار آن راه‌هاي بيرون رفت از معضل را نيز ارايه نمايد. در غير آن اين نوع اظهارات جز كمك به جبهه‌ي مخالفين و تشويش اذهان عمومي نتيجه‌ي ديگر را به همراه نخواهد داشت.